Φορτίστε στο σπίτι.
Με τον τρόπο σας.

Τα αυτοκίνητα δίνονται σε κιλοβατώρες ανά 100 χλμ. Το 17 είναι λογικό νούμερο εργασίας για ένα οικογενειακό αυτοκίνητο, και το δικό σας θα είναι λίγο πάνω ή λίγο κάτω.

Για την απόσταση, χρησιμοποιήστε τη δική σας και όχι έναν μέσο όρο. Το χιλιομετρητής σας ή το τελευταίο τιμολόγιο σέρβις θα σας το πει σε ένα λεπτό, και αξίζει περισσότερο από οποιοδήποτε νούμερο θα μπορούσαμε να τυπώσουμε.

Αν θέλετε κάτι για σύγκριση, ένα μέσο αυτοκίνητο στην ΕΕ κάνει γύρω στα 10.800 χλμ τον χρόνο. Δεν έχουμε βρει δημοσιευμένο νούμερο για την Κύπρο, και ένα μικρό νησί με σύντομες διαδρομές μπορεί να πέφτει και στις δύο πλευρές αυτού, οπότε το δικό σας νούμερο είναι αυτό που αξίζει να χρησιμοποιήσετε.

Ένας δημόσιος φορτιστής πρέπει να πληρώσει τον εξοπλισμό του, τον χώρο του, τη σύνδεσή του και την ευκολία να είναι εκεί τη στιγμή που τον χρειάζεστε. Αυτή είναι δίκαιη τιμή για ό,τι είναι, και είναι αρκετά περισσότερη από το ρεύμα που έχει μέσα.

Ως πρόχειρος κανόνας, κοστίζει περίπου τρεις φορές όσο το ίδιο ρεύμα στο σπίτι. Οι τιμές κινούνται ανά πάροχο, ανά βύσμα και ανά ώρα, οπότε κρατήστε το ως σχήμα και όχι ως προσφορά, και ελέγξτε τους φορτιστές που όντως χρησιμοποιείτε.

Στο σπίτι πληρώνετε την τιμή λιανικής του δικού σας ρεύματος και τίποτα από πάνω. Για τα περισσότερα νοικοκυριά αυτή η διαφορά είναι η μεγαλύτερη αλλαγή που φέρνει ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο στα έξοδα κίνησης, και έρχεται πριν μπει στη μέση οποιοδήποτε φωτοβολταϊκό.

Σχεδόν όλοι κάνουν και τα δύο. Η δημόσια φόρτιση είναι αυτή που σας πάει Πάφο και πίσω. Ένας φορτιστής στο σπίτι είναι αυτός που αθόρυβα μετακινεί την υπόλοιπη χρονιά στο φθηνότερο από τα δύο.

Για να βάλετε το δικό σας νούμερο, πάρτε τις κιλοβατώρες από το κεφάλαιο δύο και πολλαπλασιάστε τες με ό,τι σας κοστίζει μια κιλοβατώρα στο σπίτι. Μετά πολλαπλασιάστε επί τρία και συγκρίνετε.

Ένα καλό μέρος από τους φορτιστές που τοποθετούμε πάνε σε σπίτια χωρίς φωτοβολταϊκά, και κάποια από αυτά δεν θα αποκτήσουν ποτέ. Ο φορτιστής κάνει και πάλι τέσσερα χρήσιμα πράγματα.

Τα επόμενα πέντε κεφάλαια αφορούν σπίτι που έχει φωτοβολταϊκά ή που τα σχεδιάζει. Αν δεν είστε εσείς αυτό, το κεφάλαιο δέκα ξαναπιάνει το πρακτικό νήμα.

Ένα σύστημα σε στέγη δεν παράγει τίποτα πριν χαράξει, κορυφώνεται γύρω στο μεσημέρι και σταματά με τη δύση. Το σπίτι κάνει σχεδόν το αντίθετο. Λίγο το πρωί, λιγότερο μέσα στη μέρα, και μια μεγάλη βραδινή αιχμή που ξεκινά περίπου όταν σταματά η παραγωγή.

Βάλτε τα δύο το ένα πάνω στο άλλο και η επικάλυψη είναι ρεύμα που χρησιμοποιείτε τη στιγμή που φτιάχνεται. Ό,τι είναι κάτω από την καμπύλη παραγωγής και έξω από αυτή την επικάλυψη είναι πλεόνασμα.

Στα περισσότερα σπίτια αυτό το πλεόνασμα κάθεται στη μέση της μέρας και φεύγει στο δίκτυο. Ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο στην αυλή είναι το πιο απλό πράγμα στον κόσμο για να το στρέψετε εκεί.

Στον φορτιστή λέγεται τι φτιάχνει η στέγη και τι τραβά το σπίτι. Η διαφορά των δύο είναι το πλεόνασμα, και αυτό πάει στο αυτοκίνητο.

Ξεκινά όταν υπάρχει αρκετό ώστε να αξίζει, ανεβαίνει καθώς ανεβαίνει ο ήλιος, πέφτει όταν ανάβει ο φούρνος και σταματά όταν σταματά το πλεόνασμα.

Οι περισσότερες εγκαταστάσεις επιτρέπουν επίσης να ορίσετε ένα κατώφλι. Φόρτιση από τον ήλιο όπου γίνεται, και συμπλήρωση από το δίκτυο ώστε το αυτοκίνητο να είναι σε επίπεδο που διαλέγετε, σε ώρα που διαλέγετε.

Αυτό το κατώφλι αξίζει να συμφωνηθεί πριν την εγκατάσταση και όχι να ανακαλυφθεί μετά. Είναι η ρύθμιση που κρίνει αν θα χρειαστεί ποτέ να το ξανασκεφτείτε.

Αυτό που το κάνει εφικτό είναι ο inverter. Είναι το μέρος που ξέρει τι παράγεται και τι καταναλώνεται, οπότε είναι το πρώτο που κοιτάμε σε σπίτι που έχει ήδη φωτοβολταϊκά.

Αυτή είναι η ερώτηση που αξίζει να απαντηθεί σωστά πριν αγοράσετε οτιδήποτε, γιατί η απάντηση είναι διαφορετική για κάθε νοικοκυριό και βρίσκεται εύκολα.

Το κεφάλαιο τρία σύγκρινε τη φόρτιση στο σπίτι με τη δημόσια, και εκείνη η σύγκριση ισχύει για κάθε νοικοκυριό. Αυτό το κεφάλαιο είναι το επιπλέον βήμα που προσθέτουν τα φωτοβολταϊκά από πάνω.

Με το κυπριακό net billing, το ρεύμα που στέλνετε στο δίκτυο και το ρεύμα που αγοράζετε από αυτό αποτιμώνται διαφορετικά. Σε αυτή τη διαφορά κερδίζει τη θέση της η ηλιακή φόρτιση στο σπίτι.

Όταν το αυτοκίνητο παίρνει μια κιλοβατώρα κατευθείαν από τη στέγη, το πραγματικό κόστος για εσάς είναι το έσοδο εξαγωγής που δεν εισπράττετε πια για αυτήν. Όλα τα υπόλοιπα είναι δικά σας.

Τα νούμερα πιο κάτω είναι οι υποθέσεις με τις οποίες δουλεύουμε και όχι τιμοκατάλογος. Αυτό που αξίζει να κρατήσετε είναι η σειρά και το περίπου μέγεθος της διαφοράς ανάμεσα στις γραμμές.

Αν το αυτοκίνητο λείπει όσο έχει φως, η στέγη και το αυτοκίνητο δεν συναντιούνται ποτέ. Η αποθήκευση είναι ο τρόπος να συναντηθούν έτσι κι αλλιώς.

Η μπαταρία γεμίζει με το πλεόνασμα όσο λείπει το αυτοκίνητο και το επιστρέφει μετά τη δύση. Πρώτα εξυπηρετείται το σπίτι, και ό,τι δεν χρησιμοποίησε το σπίτι είναι διαθέσιμο στο αυτοκίνητο.

Αξίζει να είμαστε ξεκάθαροι για το μέγεθος αυτής της συνεισφοράς. Μια οικιακή μπαταρία κρατά ένα βράδυ οικιακού ρεύματος και όχι μια πλήρη φόρτιση αυτοκινήτου, οπότε επεκτείνει την ηλιακή φόρτιση αντί να αντικαθιστά το δίκτυο.

Παραμένει αρκετή οδήγηση για κάτι που έφτιαξε η στέγη νωρίτερα την ίδια μέρα.

Ένας φορτιστής είναι σημαντικό φορτίο που τρέχει για ώρες. Το ερώτημα δεν είναι αν το αντέχει το καλώδιο, αλλά αν αντέχει όλα όσα δουλεύουν ταυτόχρονα.

Η διαχείριση φορτίου είναι η απάντηση, και είναι ρύθμιση και όχι οικοδομική δουλειά. Στον φορτιστή λέγεται τι τραβά το υπόλοιπο ακίνητο και κρατά το σύνολο μέσα στο όριό σας, χαμηλώνοντας το αυτοκίνητο όταν δουλεύουν μαζί ο φούρνος και το κλιματιστικό.

Στην πράξη δεν το βλέπετε ποτέ να συμβαίνει. Το αυτοκίνητο απλώς τελειώνει λίγα λεπτά αργότερα τα βράδια που το σπίτι είχε δουλειά.

Γι' αυτό επίσης σπάνια χρειάζεται αναβάθμιση. Τα περισσότερα σπίτια έχουν περισσότερο περιθώριο τη νύχτα από όσο νομίζουν, και τη νύχτα γίνεται η περισσότερη φόρτιση.

Οι φορτιστές είναι φτιαγμένοι για εξωτερικό χώρο και σε κυπριακό ακίνητο συνήθως εκεί μπαίνουν. Σημασία έχει το πού πάνω στον τοίχο.